Maciej Jabłoński

>> wróć do listy osób
  • Maciej Jabłoński
  • Maciej Jabłoński
  • Maciej Jabłoński
  • Maciej Jabłoński
  • Maciej Jabłoński

Spotkania autorskie
Manager Łukasz Niezgoda
lukasz@skene.pl
+48 608 305 688
Program  
Spotkanie autorskie - Maciej Jabłoński
Słuchanie ze zrozumieniem, czyli nietypowe spotkanie z lektorem i autorem audiobooków. Maciej Jabłoński opowie o pracy nad tekstem, o nagraniach w studiu, a przede wszystkim o roli nowych mediów w rozwoju czytelnictwa i trudnościami z tym związanymi.

Maciej Jabłoński - prezenter TVP, lektor,trener emisji głosu i wystąpień publicznych. Wykładowca i trener w Akademii Telewizyjnej TVP. Nagrywa reklamy, filmy, audiobooki dla dzieci i dorosłych. Współpracuje z wieloma studiami nagraniowymi w Polsce.

Maciej Jabłoński o pracy lektora:
Ze wszystkich form lektorskich największą satysfakcję sprawia mi nagrywanie prozy. 
Mimo, że jest to niezwykle wymagająca i czasochłonna praca. Kluczem do sukcesu, oprócz samego warsztatu, techniki i zręczności interpretacyjnej jest  nieuchwytne `coś`, co łączy lektora ze słuchaczem. Zdarza się, że słyszymy nagrany tekst, ale mamy wrażenie, że jest on pusty. Że lektor odczytuje poszczególne zdania, a nie opowiada nam historię. Nie mówi do nas. To właśnie jest istotna różnica między dobrze nagranym audiobookiem a złym. 
Książki bywają długie. Lektorzy nagrywają je w wielu sesjach. Trudnym zadaniem jest także umiejętność zapamiętania tempa i sposobu czytania, tak, by całość była spójna. By nie odnosiło się wrażenia: `o, ten fragment był chyba nagrywany innego dnia, bo lektor czyta jakoś szybciej, bardziej nerwowo. Albo jak gdyby był zaspany`.

Trudne bywają też same teksty. Miałem zaszczyt nagrywać `Księcia` Niccolo Machavellego. To książka tłumaczona niemal dosłownie z oryginału. Zdania potrafiły być wielokrotnie złożone, z mnóstwem dygresji w środku. Czasami zajmowały pół strony ! Trudność polegała na tym, by nie zgubić wątku i sensu oraz by prowadzić melodię tak, żeby wszystko było spójne.

Często przydają się również umiejętności aktorskie, takie, jak zmiana barwy, by odróżniać postacie. Szczególnie w bajkach, choć nie tylko. Miałem przyjemność stosować taki zabieg przy prozie `Śmierć Frajerom` Grzegorza Kalinowskiego, gdzie przewijały się charakterystyczne postacie starej Warszawy: żydowscy kupcy, praskie rzezimieszki etc.`